Misschien herken je dit ook wel…

• 

  Als je met je prijs omhoog wilt gaan. Je krijgt er al buikpijn van bij het idee. Dus stel je het uit, verhoog je met een klein beetje, uit angst voor gezeur. Maar helemaal lekker voelt het allemaal niet.
• 

  Als die klant weer te laat komt, soms zelfs niet op komt dagen. En jij weer voor Piet Snot uit het raam staat te kijken, of hij er al aan komt.
• 

  Natuurlijk weet je dat je voor jezelf op moet komen, dat hoor je wel van collega’s op Facebook en laatst ook bij die training bij de groothandel. Je weet het allemaal best, maar het voelt zo spannend, eng zelfs. Dus doe je het niet. Je laat weleens wat doorschemeren naar die klant. Zo half binnensmonds prevel je “het zou wel fijn zijn als u volgende keer iets eerder bent?” maar dat komt natuurlijk helemaal niet over, dat zie je zelf ook.
• 

  Al die kleine en grote dingen, ze gaan jou steeds meer in de weg zitten. Situaties waar je vroeger om kon lachen schieten nu in het verkeerde keelgat. Juist die dingen wil je aanpakken. Want het werk, het vak zelf, daar ligt het niet aan. Dat vind je nog steeds heel leuk. Maar alles eromheen, alle gedoe. Je weet precies wat je wilt veranderen, je hebt het zelfs al eens allemaal opgeschreven, puur om het op een rijtje te krijgen. Zodat het uit je hoofd is en ze zeggen altijd dat je moet schrijven. Dus dat heb je gedaan. Het luchtte wel op, maar het werd er niet mee opgelost. Terwijl je dat wel graag zou willen.
• 

  Je hebt al die jaren je hele ziel en zaligheid, al je tijd en energie gegeven voor je klanten en heel eerlijk? Je bent echt heel dankbaar voor wat het je heeft gebracht maar je vraagt je nu toch regelmatig af; “Is dit het nou? Is dit waar ik echt gelukkig van word? ”
• 

  De klanten zijn tevreden, door de ogen van de buitenwereld heb je een succesvol bedrijf en dat is het ook wel. Alleen voelt het voor jou niet meer zo succesvol, maar steeds vaker als overleven. En dat klinkt heel hard en je schrikt van jezelf als dit door je hoofd schiet. En toch betrap je jezelf er wel op dat je denkt “Alles voor de ander en wat zit er voor mij in? Is dit wat mij echt gelukkig maakt of mag het anders? Kan het anders?”